21 Kasım 2005

Yalnızmışım

Kalabalık bir gündü yine
Herkes konuşuyordu,
herkes gülüyordu kahkahalarla,
evet ben de katıldım onlara.

Ama eve geldim akşam olunca
Yine sesler vardı, konuşuyordu insanlar
Yok yok bu sefer televizyonda.
Hemde dakikalarca.

Sonra bir an elektikler kesildi.
Yalnızmışım meğer
herşey kesildi
sesler, kahkahalar

Üzülmedim bu sefer yalnızlığa
asıl beni üzen
kalabalıkta yalnız kaldığımı anlamaktı.
Çünki evde ki yalnızlığa alışmışım zaten...

2 Comments:

Blogger c_elci said...

KİM YALNIZ DEĞİL Kİ...

11:31 PM  
Blogger lavender_s said...

orası tartışılmaz ama, mesele kalabalıkta yalnız hissetmek bazen

bu arada yorum için teşekkürler

12:36 AM  

Yorum Gönder

<< Home

myspace

ginger.sibel@gmail.com